Гладь — Російсько-український академічний словник (А–П)
Гладь - 1) гладінь (р. -ни), рівнота. [Вітер затих, річна гладінь лЄдві ворушилася]; 2) (вишивание) насталування, стеляна робота. Вышивать гладью - насталувати, стелити. Гладыш - 1) гладенький камінець, гладиш; 2) бот. - стародуб, лиходійна трава, дика морква; 3)(клоп)хребтоплавка.