Дробь — Російсько-український академічний словник (А–П)
Дробь - 1) (ружейная) шріт (р. шроту), дріб (р. дробу); (из рубленых гвоздей, железа) сіканці; 2) (барабанная) дрібушки, дрібушечки. [Барабан вибиває свої дрібушечки]. Выбивать дробь зубами - сікти зубами; 3) (арифм.) дріб (р. дробу).