Набавка — Російсько-український академічний словник (А–П)
Набавка - 1) (действие) наддавання, набавляння, надбавляння, накидання, оконч. наддання, набавлення, надбавлення, накинення; 2) (что набавлено) наддача, наддаток (тку), набавка, надбавка, накидка. Срв. Прибавка. [З сяким чи таким наддатком (Куліш). Хоч і вимага хан від вас надбавки жолду, та ви давайте йому стільки, скільки давали здавна (Куліш)].