Поблажка - 1) потур, потурання, попуск и попуст, потоля, повідЄць (-дця). Давать -жку -давати потур (попуск, потолю, повідЄць) кому, (потур) потурати, (попуск) попускати кому; срв. Поблажать. [Потуру дітям не даю, навчаю (Г. Барв.). Дай дітям потолю, сам підеш у неволю. Попусту їм не давай]. -жка детям к добру не приведет - потурання дітям до добра не доведЄ]. Срв. Потачка; 2) (блажь), дур (-ру), сказ (-зу). У него такая -жка - у нього дур (сказ) такий.
Поблажка. Давать, дать -ку - давати, дати потур, потолю, попуск кому; срв. Потакать. [Дай дітям потолю, сам підеш у неволю].