Прорыв — Російсько-український академічний словник (А–П)
Прорыв - 1) см. Прорывание. -рыв чирея - прорвання, прорив чиряка; 2) прорив (-ву), прорва, прорвате (прорване) місце; (место, где прорвана плотина) прірва, проточина; (ров, канал) рів (р. рову), канава. [Два ряди домів без прорви, наче гвардія німа (Франко)]. Идти, ломиться на -рыв - пробоєм іти.